خشکی پوست صورت

بسياري از خانم‌ها آنقدر كه به آكنه يا سلوليت اهميت مي‌دهند نگران خشكي پوست خود نيستند درحالي‌كه همين مسئله مي‌تواند باعث از بين رفتن شادابي و جواني پوست و حتي در مواردي بروز مشكلاتي جدي براي سلامت عمومي شود. خشكي پوست باعث پوسته پوسته شدن، كدري، ايجاد برجستگي‌هاي قرمز رنگ روي پوست و عميق‌تر شدن خطوط روي صورت مي‌شود، در نتيجه چهره شما پيرتر به‌نظر مي‌رسد. جدا از اين، خشكي پوست مي‌تواند باعث ايجاد ترك‌هاي بسيار ظريف ميكروسكوپي روي پوست شود. از اين مسير باكتري‌ها مي‌توانند وارد بخش‌هاي عمقي پوست شده و ايجاد عفونت كنند. با اين برنامه ساده مي‌توانيد از خشكي پوست و عوارض آن پيشگيري كنيد.

درمان خشكي پوست با مراقبت روزانه از پوست بطور كامل و صادقانه شروع مي شود. روزانه 2 بار صبح و عصر پوست خود را تمييز و مرطوب كنيد .

خشكي باعث خشونت و زبري پوست مي‌شود ولي اغلب اسكراب‌هاي نرم‌كننده پوست بيش از حد زبر و خشن هستند و حتي با حذف عمقي لايه فوقاني روي پوست، خشكي روي آن را تشديد مي‌كنند. براي پاك‌سازي كردن موثر اما ملايم صورت بدون از بين بردن رطوبت آن مي‌توانيد به‌جاي اسكراب معمول از ليف نوزاد استفاده كنيد كه نرم‌تر و ملايم‌تر از اسكراب‌هاي معمولي است؛ براي اين كار تنها كافي است ليف را مرطوب كرده و با حركات دايره‌اي با شعاع كوچك صورت را ماساژ دهيد.

براي درمان خشكي پوست از ماسكي استفاده كنيد كه روي پوست مرطوب بماند. مطمئن شويد ماسك شما تا زمانيكه روي پوستتان است شروع به خشك شدن نميكند .
از لايه بردارهاي ملايم كه سلولهاي مرده پوست را در خود حل مي كند و بتدريج و به طور مرتب پوست را لايه برداري مي كند استفاده كنيد .
رطوبت پوست خود را با استفاده از مرطوب كننده هاي طبيعي و گياهي افزايش دهيد مثل روغنهاي بدون رنگ ماهي يا كوسه و هم چنين گليسيرين .
از ضد آفتابها با SPF مناسب و مرطوب كننده استفاده كنيد بخصوص موقع بيرون رفتن از خانه . هم چنين از كرمهاي آرايشي كه رطوبت را حفظ مي كند استفاده كنيد .
هر روز كپسول يا مايع روغن ماهي كه شامل اسيدهاي چرب ضروري و يا روغن دانه كتان هستند استعمال كنيد. زيرا روغن ماهي پوست را نرم و انعطاف پذير مي كند . ميزان استفاده از آن در هر روز 2 قاشق سوپخوري مي باشد.
روزانه 5 تا 10 بار و يا حداقل با هر وعده غذايي از ميوه ها و سبزيهاي تازه استفاده كنيد. استفاده از ميوه هايي مثل موز و پرتقال براي درمان خشكي پوست بسيار مناسب است .

اغلب پاك‌كننده‌ها يك راز دارند: آن‌ها حاوي ماده‌اي هستند به نام سديم لوريل سولفات؛ اين ماده رطوبت را به‌خود جذب مي‌كند؛ براي اين‌كه پوست‌تان خشك نشود از پاك‌كننده‌هاي ملايم، بدون كف و بدون عطر استفاده كنيد(مواد شيميايي كه در عطر وجود دارند، مي‌توانند باعث خشكي پوست شوند). مي‌توانيد از شيرپاك‌كن‌هاي ملايم استفاده كنيد يا اين‌كه از همان پاك‌كننده معمول خودتان استفاده كرده و 2 يا 3بار در هفته شير روي پوست‌تان بماليد تا پوست استراحت كرده و آب‌رساني كافي به آن انجام شود. اسيدلاكتيك موجود در شير به‌عنوان يك پاك‌كننده ملايم عمل كرده و چربي موجود در آن باعث افزايش رطوبت پوست مي‌شود بنابراين در اين مورد از شيرهاي پرچرب استفاده كنيد. حدود 85 گرم شير را داخل فنجان ريخته و يك ليف نرم را با آن مرطوب كنيد و سپس پوست صورت را با آن ماساژ دهيد. در عين حال ليف، پوست را اكسفولياته مي‌كند و هم به پوست‌تان رطوبت مي‌رساند در نتيجه شما با يك تير 2 نشان مي‌زنيد. فقط يادتان باشد اول آرايش چشم‌ها را پاك كنيد؛ شير سنخيتي با سرمه ندارد!

بيشترين قسمتي كه در پوست صورت ممكن است دچار خشكي شود پوست پلك‌هاست. اگر پلك‌هاي شما قرمز يا زبر است يا اين‌كه خارش دارند 2 يا 3بار در روز روي آن‌ها كرم هيدروكورتيزون بماليد(قبل از آن آرايش‌تان را پاك كنيد) تا به هيدراته شدن آن‌ها كمك كرده و قرمزي و خارش آن‌ها هم كاهش پيدا كند.

معمولا همراه با خشكي، خارش هم وجود دارد؛ براي برطرف كردن آن سراغ محصولات بهداشتي(صابون، شامپو بدن و لوسيون) برويد كه حاوي جو باشند. جو به‌طور طبيعي خاصيت مرطوب‌كنندگي دارد و رطوبت پوست را حفظ كرده و در عين حال خاصيت ضد‌التهابي نيز دارد.

1.ضخيم‌شدگي پوست: در اثر اين بيماري نادر - که عمدتا مبتلايان به ديابت نوع 2 را درگير مي‌کند - پوست پشت گردن و قسمت فوقاني کمر ضخيم مي‌شود. براي درمان بايد قند خون را پايين آورد و از محصولات مرطوب‌کننده کمک گرفت.

2.لک و پيس (ويتيليگو): در اين بيماري، سلول‌هاي سازنده رنگ‌دانه‌هاي پوست از بين مي‌روند و در نتيجه، تکه‌هايي از پوست بي‌رنگ مي‌شوند. لکه‌هاي بي‌رنگ ويتيليگو اغلب در ناحيه سينه و شکم به‌وجود مي‌آيند اما ممکن است اطراف دهان، بيني و چشم‌ها هم ديده شوند. اين بيماري که در ديابتي‌هاي نوع 1 شايع‌تر است با داروهاي استروييدي موضعي، اشعه ماوراي بنفش و ميکروپيگمانتاسيون (خالکوبي يا همان کاشت رنگدانه بر پوست) درمان مي‌شود. براي پيشگيري از آفتاب سوختگي لکه‌هاي بي‌رنگ پوست، استفاده از ضدآفتابي با حداقل 30 SPF ضروري است.

3.آكانتوز نيگريكانس: به دنبال اين بيماري، مناطق خاصي از پوست و به ويژه قسمت‌هايي که روي هم تا مي‌خورند (کشاله‌ها، زانو، زيربغل، زير پستان و روي آرنج) تيره مي‌شوند و به رنگ زرد مايل به قهوه‌اي درمي‌آيند. گاهي هم کمي برآمده و مخملي مي‌شوند و حالتي شبيه زگيل به خود مي‌گيرند. اين بيماري در افراد چاق بيشتر ديده مي‌شود.

4.درماتوپاتي ديابتي: در اين بيماري، عروق خون‌رسان پوست آسيب مي‌بينند و به دنبال آن، ضايعات گرد يا بيضوي بر قسمت‌هاي پايين پا - که پوست نازک‌تري دارند - ظاهر مي‌شوند. اگرچه اين ضايعات خارش و سوزش دارند اما بي‌خطر‌ند و معمولا درمان خاصي نمي‌خواهند.

5.مشكلات پوستي ناشي از چربي بالا: بدن افرادي که مقاومت شديدي به انسولين دارند، نمي‌تواند خون را از مقادير بالاي چربي پاکسازي کند و به همين دليل، اين افراد در معرض ابتلا به بيماري‌هاي لوزالمعده قرار مي‌گيرند. اين بيماري پوستي به صورت جوش‌هاي کوچک زردرنگ با برجستگي‌هاي مومي‌شکل خارش‌دار که توسط ‌هاله‌اي قرمزرنگ احاطه شده‌اند درنواحي صورت و باسن و همچنين پشت دست و پا بروز مي‌کنند. براي از بين بردن اين ضايعه‌هاي پوستي بايد سطح چربي خون را کنترل کرد. اين ضايعات طي چند هفته خودبه‌خود از بين مي‌روند. پزشک ممکن است برايتان داروهاي کاهنده چربي خون تجويز کند.

6.تاول ديابتي: گاهي روي انگشتان پاها و دست‌هاي بيماران ديابتي، تاول‌هايي مانند تاول سوختگي ديده مي‌شود. اين تاول‌ها درد ندارند و معمولا دربيماران ديابتي که وضعي وخيم يا نوروپاتي ديابتي دارند، ديده مي‌شود و در عرض 2 تا 5 هفته خود به خود محو مي‌شوند. کنترل قند خون، بهترين درمان اين بيماري است.

7.گرانولوم منتشر: به دنبال اين بيماري، قسمت‌هايي از پوست دچار التهابات قوسي‌شکل مي‌شود. اين زوايد معمولا در ناحيه انگشتان و گوش‌ها و شکم ظاهر مي‌شوند و قرمز، قرمز مايل به قهوه‌اي يا به رنگ پوست هستند. براي اين بيماري، درماني لازم نيست اما گاهي استروييد موضعي (مثلا هيدروکورتيزون) مي‌تواند به بهبود علايم آن کمک کند.

8.عفونت باکتريايي: بيماران ديابتي در معرض عفونت‌هاي پوستي مختلفي قرار دارند اما در بيماران ديابتي که قند خود را کنترل نمي‌کنند باکتري استافيلوکوک سبب التهاب فوليکول‌هاي مو مي‌شود. از ديگر عفونت‌ها مي‌توان به عفونت پلک‌ها و عفونت باکتريايي ناخن اشاره کرد. براي درمان اين عفونت‌ها بايد از آنتي‌بيوتيک‌هايي استفاده کرد که پزشکان تجويز مي‌کنند.

9.عفونت قارچي: قارچ «کانديدا آلبيکنز» مسوول بيشتر عفونت‌هاي قارچي مبتلايان به ديابت است. خانم‌هاي ديابتي مستعد عفونت قارچي واژن هستند. اين قارچ‌ها مي‌توانند در قسمت‌هاي ديگري از بدن مانند گوشه‌هاي دهان، لاي انگشتان دست و پا و داخل ناخن‌ها هم رشد کنند. عفونت ناشي از اين قارچ‌ها خارش‌دار و قرمز روشن است و اغلب با تاول و فلس احاطه مي‌شود.

طبیعی روزانه 100-50 تار مو می‌ ریزد و بیشتر از این غیر طبیعی محسوب می شود آلوپسی یا ریزش مو به دو نوع ژانرالیزه یا منتشر (کل سر) و لوکالیزه یا موضعی میباشد.

عمده دلائل ریزش
از علل ریزش موی ژنرالیزه: تب بالا، کم خونی، خونریزی حاد، زایمان، جراحی کاهش وزن زیاد، کم کاری یا پرکاری تیروئید، اختلال تغذیه ای مثل فقر آهن، روی غذای کم پروتئین می باشد. همچنین استرس های روحی و افسردگی، بعضی داروها و کششی بیش از حد مو و شیمی درمانی و رادیوتراپی از علل دیگر ریزش موی ژنرالیزه می باشند.
ریزش مو یا آلوپسی آندروژنیک طرح مردانه
آلوپسی آندروژنیک طرح مردانه در زمینه ژنتیک ایجاد می شود و موهای ناحیه پیشانی گیجگاهی و ورتکس (کله) به تدریج شروع به ریزش می کنند. این نوع طاسی بیماری نیست بلکه پاسخ فیزیولوژیک به افزایش آندروژنها در مردان بالغ مستعد از نظر ژنتیکی است و معمولا پاسخ خوبی به درمان ندارد. تنها درمان پذیرفته شده محلول ماینوکسیدیل 2%و5% است که در ناحیه ورتکس اثر می کند ولی اثر خوبی روی ناحیه شقیقه و پیشانی ندارد. و با قطع آن موهای جدید می ریزد و باید مداوم مصرف شود.
ریزش مو یا آلوپسی آندروژنیک طرح زنانه
در آلوپسی آندروژنیک طرح زنانه موهای ناحیه وسط اسکالپ ریزش پیدا می کند و خط رویش مو حفظ می شود. در ان نوع آلوپسی یک سری آزمایشات هورمونی باید برای رد علل زمینه ای انجام شود. در صورت طبیعی بودن آزمایشات درمان مثل آلوپسی مردانه است.

بقیه آلوپسی ها که جزو بیماریهای تخصصی پوست می باشند درمان خاص خودشان را می طلبند. که توسط متخصصین پوست انجام میشود. از داروهای گیاهی روغن بادام، روغن زیتون، روغن گردو را می توان جلوگیری از ریزش مو استفاده کرد.

 نکات مهم برای جلوگیری از ریزش مو

- 1هر شب قبل از خواب موها و پوست سر را با لوسیون مناسب به مدت پانزده دقیقه ماساژ دهید، تا اختلالات موجود در کار غدد، رفع شده و غذای مناسب به مو برسد.
 - 2از اینکه گرد و غبار و عرق، منافذ پوست را بگیرد جلوگیری کنید و سر خود را هر سه روز یک بار با شامپوهای مناسب بشوئید.
 - 3از خوردن چربی‏های حیوانی خودداری کنید و چربی نباتی مصرف نمائید.
 - 4چنانچه دچار هر یک از بیماری‏های مو از قبیل چربی، خشکی و موخورده، شکستگی شدید بلافاصله در پی درمان آن باشید.
 - 5موخوره عبارتست از شاخه به شاخه شدن مو که در اثر آن موها خشک و شکسته می‏شود و میریزد و حالت زشت و نازیبا به خود می‏گیرد، متأسفانه این مرص مسری است و از شانه مبتلایان، به موهای سالم سرایت می‏نماید.

چرب بودن موها و وجود جوشایی در سر

!چرب بودن موها و وجود جوشایی چرکی در سر

در مورد چرب بودن موهایتان توصیه می شوند از شامپوهای مخصوص موی چرب استفاده نمائید و در صوری که سرتان شوره می زند می توانید برای درمان شوره سر از شامپوهایی مانند سلنیوم سولفاید هفته ای یک بار استفاده نمائید که احتمالا جوشهای سرتان نیز بهبود می یابد.

تأثیر آب و هوا بر موها

هنگامی که آب دارار املاح آهکی باشد، از کف کردن مواد شوینده روی موها جلوگیری می‏کند. و در نتیجه شستشوی سر به سختی انجام می‏پذیرد. مثلا آب دریا برای موها خوب نیست و بعد از آن باید از آب شیرین استفاده نمود. ضمنا آب دریا باعث کم‏رنگی موها می‏گردد. هوا نیز خود بر روی موها اثر می‏گذارد. بخصوص اشعه ماوراء بنفش آفتاب، باعث ریزش مو شده و مضر می‏باشد طرز صحیح شستن موی سر. قبل از هر چیز یک برس زبر یک شانه یا دندانههای سفت و مرتب و انتخاب شامپوی مناسب، پرچه چربی مو زیادتر، باشد. احتیاج به شستن بیشتری می‏باشد استفاده از شامپو غلیظ ایجاد الکتریسته در موها می‏کند بایستی مقدار شامپو مورد با آب مخلوط شود. آبکشی با آب سرد موها را شفاف می‏نماید.

اهمیت رژیم غذایی را در حفظ سلامتی بدن به خصوص مو  ، نمی توان نادیده گرفت. تحقیقات اخیر ژاپنی ها بعد از جنگ جهانی دوم این امر را تایید می کند؛ چرا که استفاده از رژیم غذایی غربی ها به وسیله ی ژاپنی ها باعث اضافه وزن  توام با ریزش مو در اکثر مردم شد.

شایع ترین دلیل ریزش مو در زنان  کمبودهای غذایی است، زیرا معمولاً برای کاهش وزن خود رژیم های غیر اصولی  را به کار می برند که نتیجه ی آن بروز این مشکل است. همچنین کسانی که مواد غذایی حیوانی مصرف نمی کنند و به اصطلاح گیاهخوار هستند، به دلیل عدم اطلاع کافی در زمینه چگونگی مصرف غذاهای گیاهی، دچار کمبود پروتئین ، روی ، آهن  ، اسیدهای آمینه ی ضروری ، ویتامین های گروه B و ... می گردند.

در زیر منابع برخی از عناصر مهم و موثر در سلامت مو ذکر شده است :

پروتئین :
 اساس و پایه ی نیاز بافت های بدن مانند مو، ناخن ، پوست  و ... می باشد و در موادی مانند انواع گوشت ( مرغ ، ماهی  و گوشت قرمز  ) ، تخم مرغ  ، لبنیات و حبوبات به میزان فراوان وجود دارد. در مواد نشاسته ای مثل نان  ، برنج ، ماکارونی و سبزی ها  نیز به مقدار کمی وجود دارد.

اسیدهای آمینه اجزای تشکیل دهنده پروتئین ها هستند که در مواد ذکر شده در بالا وجود دارند.

کلسیم و منیزیم :
 گروه شیر و  لبنیات  منابع غنی کلسیم و منیزیم  و نیز پروتئین هستند.

اگر فردی دچار عدم تحمل لاکتوز ( قند موجود در شیر ) باشد و از سایر مشتقات لبنیاتی نیز برای تامین نیازهای بدن خود استفاده نکند، باید به طور روزانه مکمل کلسیم  مصرف کند و مصرف سایر غذاهای غنی از پروتئین را نیز افزایش دهد.

ویتامین های گروه B:
 یکی از راههای درمان ریزش مو مصرف مواد مغذی حاوی ویتامین B زیاد است که در گروه ویتامین های B ، ویتامین B6 و بیوتین اهمیت خاصی دارند. بیوتین ویتامینی است که دربسیاری از محصولات آرایشی به عنوان مکمل بهبود دهنده وضعیت مو اضافه می شود، زیرا عارضه مشخص کمبود بیوتین، ریزش مو است. منابع غذایی غنی از ویتامین B6  و بیوتین را برایتان ذکرمی کنم. منابع غنی از B6 : جگر، موز ، دانه آفتابگردان، ماهی ، مرغ، جوانه گندم ، آلوی خشک ، گوشت ، غلات سبوس دار  ، مخمر و زرده تخم مرغ ( به ترتیب) و منابع غنی بیوتین : جگر و گوشت مرغ، جوانه گندم، سبوس گندم، تخم مرغ و بادام زمینی است .

آنتی اکسیدان ها
 شامل ویتامین E  ، ویتامین C  ، بتاکاروتن ( پیش ساز ویتامین A  که در سیب زمینی شیرین، هویج  ، اسفناج پخته، کدو حلوایی ، طالبی  ، زرد آلو  ، کلم بروکلی ، گریپ فروت قرمز وجود دارد ) ، روی و سلنیوم می باشد. رژیم های غذایی نامناسب توام با سیگار کشیدن و آلودگی هوا باعث فعال شدن رادیکال های آزاد و به خطر افتادن سلامت فرد می شود. آنتی اکسیدان ها  مولکول هایی هستند که می توانند اثر رادیکال های آزاد را خنثی کنند. همچنین باعث ساخته شدن موی جدید و استحکام آن می شوند.

به هر حال رفتار تغذیه ای صحیح که همیشه مورد تاکید می باشد، میزان رشد و استحکام فولیکول مو را بهبود می بخشد.

طبق نظر کارشناسان تغذیه می توان گفت ویتامین ها به خصوص ویتامین های گروه B مانند بیوتین، اسید فولیک  ، پانتوتنیک اسید و برخی املاح مانند روی، آهن، گوگرد، سیلیس و مس اثرات مثبت زیادی بر روی مو دارند. آزمایش ها حاکی از آن است که مصرف بیوتین به صورت مکمل باعث تقویت و بهبود پوست به خصوص فولیکول های مو می شود.

در ضمن در مورد کاهش مصرف نمک و اثر آن در توقف ریزش مو نظریه هایی ارائه شده است، اما در صحت این نظریه ها تردید وجود دارد . ولی در هر حال کاهش مصرف نمک برای سلامت عمومی بدن مفید است.

دانشمندان ژاپنی بر اساس تحقیقات خود معتقدند که وجود چربی زیاد در رژیم غذایی مردان، مکانیسم طاسی  را سرعت می بخشد. به این ترتیب که قسمتی از پوست سر آنزیمی به نام گاما- آلفا- رداکتاز تولید می کند. این آنزیم باعث تبدیل هورمون تستوسترون به دی هیدروتستوسترون (DHT) می شود که این ترکیب باعث ریزش مو می شود. غدد چربی مجاور هر فولیکول مو نیز این آنزیم را تولید می کنند. وجود چربی زیاد در غذا باعث تحریک غدد چربی و افزایش فعالیت این غدد برای تولید آنزیم نام برده می شود.

بهترین توصیه این است که غذاهای مفید و خوشمزه اما کم چرب مصرف نمایید. البته این عمل باعث رویش موی جدید نمی شود، اما می تواند از ریزش سایر موها جلوگیری کند. به طور کلی باعث سلامت جسم نیز می شود.

همچنین مصرف مقداری مخمر همراه یک لیوان آب پرتقال  در صبح بسیار سودمند می باشد؛ زیرا مخمر منبع مناسبی از ویتامین های گروه B و املاح کمیاب ( املاحی که بدن به میزان خیلی کم به آن ها نیاز دارد) و اسیدهای آمینه است. به علاوه مصرف روغن ماهی و گردو که دارای اسیدهای چرب اُمگا- 3  و تخمه آفتابگردان که دارای اسیدهای چرب اُمگا-6 است ، مفید می باشد.

برخی از مردم برای تامین مواد مغذی مورد نیاز خود تمایل دارند از قرص و دارو استفاده کنند و کمتر سراغ مواد غذایی مفید می روند. متخصصان تغذیه معتقدند که تنها 10 تا 20 درصد از مواد مغذی این قرص ها جذب می شوند و هنوز عوامل ناشناخته ی زیادی در غذاها وجود دارد که هنوز به شکل شیمیایی در داروها ساخته نشده اند، در نتیجه قرص و دارو هرگز نمی تواند جانشین غذا شود و فقط در مواقع ضروری از مکمل های غذایی می توان استفاده کرد.

بررسی ها نشان می دهند که اسیدهای چرب اُمگا- 3  و اُمگا-6 با سلامت مو در ارتباط هستند؛ زیرا اغلب مردم وقتی منابع این نوع اسیدهای چرب را کمتر مصرف می کنند و یا اصلاً مصرف نمی کنند، دچار خشکی و شکنندگی مو ، خارش و شوره پوست سر و در نهایت ریزش مو  می شوند.

منابع اسیدهای چرب اُمگا-3 و اُمگا-6

 اسیدهای چرب اُمگا-3  شامل آلفا- لینولنیک اسید و ایکوزا پنتانوئیک اسید (EPA) است در ماهی های آب سرد مانند ماهی سالمون و ساردین، روغن سویا و کانولا، جوانه گندم  ، روغن  گردو  ، روغن تخم کتان یا پنبه و روغن ماهی  یافت می شود.

اسیدهای چرب اُمگا-6 شامل اسید لینولئیک و اُمگا- لینولئیک اسید می باشد و در روغن های غیر اشباع گیاهی مانند روغن ذرت، روغن کانولا، روغن سویا، روغن بادام زمینی  و روغن آفتابگردان یافت می شوند.

در انسان پياز يا فوليکول مو به دو دسته تقسيم ميشود :
موی کرکی : در سراسر پوست بدن بجز کف دست و پا اين نوع مو ديده ميشود .
موی انتهايی يا ترمينال : در قسمت سر ديده ميشود ( بعد از بلوغ جنسی اين نوع مو در قسمتهای تناسلی و زير بغل و همچنين صورت مردان ديده ميشود ) اين نوع مو زبر و خشن ميباشد .
رشد مو دارای دورهايی يا سيکلهايی است که شامل : دوره رشد ، دوره انتقالی و دوره استراحت ميباشد .طول مدت دوره رشد مو در سر حدود سه سال ، دوره انتقالی 2 تا 4 هفته و دوره استراحت حدود 3 تا 4 ماه ميباشد .بر روی سر انسان حدود صد هزار پياز مو وجود دارد و با احتساب اينکه هر مو حدود هزار روز رشد دارد ; پس ريختن روزانه صد مو در سر طبيعی ميباشد و بيشتر از آن نياز به پيگيری دارد .

علل ريزش مو :
ريزش مو دارای علتهای فراوانی است که از آن جمله ميتوان به موارد ارثی ، هورمونى ، تغذيه اى ،اعصاب و روان ، مصرف دارو ، بيماريهاى داخلى و پوستی ، اعمال جراحی و حاملگی اشاره کرد.طاسی سر نوعی ريزش مو در قسمت جلو و پيشانی سر ميباشد که ادامه يافته و تا وسط سر پيش ميرود . البته گاهی در مواردی اين ريزش از وسط سر شروع ميگردد .
طاسی در بيشتر موارد در مردان ديده ميشود و علت ارثی - هورمونی دارد ، اين نوع ريزش مو قابل پيشگيری و درمان است و افراد درگير بايستی با حوصله طول مدت طولانی درمان را تحمل کنند . داروها و توصيه های درمانی گوناگونی وجود دارد که بسته به افراد مختلف اين درمان متفاوت ميباشد .
سوء تغذيه چه بصورت عدم دسترسی به مواد غذائی و چه بصورت رژيم غذائی جهت کاهش وزن و غيره يکی از علتهای ريزش مو ميباشد ; کمبود تغذيه ای پروتئين , اسيدهای چرب ضروری ( بدن قادر به توليد آنها نيست و بايد از طريق غذا به بدن برسد ) و کمبود ويتامينها و املاح از علل مهم ريزش مو که قابل پيشگيری و درمان ميباشند.
شــايعــــــــــــترين علت ريزش مو در خانمـــــــــــــها از سنين نوجوانی تا سنين ميانسالی کمبود آهن بدن ميباشد ، که با مصرف غذاهای حاوی آهن و يا قرص آهن اين مشکل بر طرف ميگردد.

وجود استرس ، فشار روحی ، ناراحتی و افسردگی ميتوانند از علل ريزش مو در افراد باشند. مثلا" استرس از امتحان و يا افسردگی در جوانان که امروزه بطور فراوان ديده ميشود.
با کنترل اين هيجانات ( که البته اگر بوسيله خود شخص صورت گيرد نتيجه مطلوبتری دارد؛ چون مصرف داروهای اعصاب نيز باعث ريزش مو در بعضی افراد ميگردد .) در مدت زمان کوتاهي اين ريزش مو برطرف ميگردد .
از علل ديگر ريزش مو ميتوان مصرف داروها را نام برد، همه داروها باعث ريزش مو نميشوند و يک داروی خاص نيز در تمام افراد باعث ريزش مو نميشود ( بعضي افراد به داروهای خاصي حساسيت بيشتری نشان ميدهند که مربوط به سيستم داخلي بدن در غير فعال کردن و هضم دارو دارد.
البته داروهايي هستند که در بيشتر افراد باعث ريزش مو ميشوند از اين گروه داروها ميتوان داروهايي که بعنوان شيمی درماني استفاده ميشوند را نام برد.
مصرف داروهاي اعصاب و قرص های پيشگيری از حاملگي و داروهاي قلبي در افراد زيادي باعث اين عارضه ميشوند .
بعضي از بيماريهايي داخلي و پوست ميتوانند ريزش مو ايجاد کنند؛ مثلا" وجود تب بالا باعث ريزش مو در افراد در آينده ( حدودا" بعد از 3 ماه ) ميشود .
افرادي که داراي بيماري موضعي پوستي در قسمت سر باشند و يا درگيري پوستي وسيع دارند ميتوانند ريزش مو داشته باشند از جمله اين بيماريها ميتوان درگيري گسترده داءصدف ،لوپوس ، بيماريهاي تاولي و غيره را نام برد .
اعمال جراحي و حاملگي نيز ميتوانند باعث ريزش مو شوند . فاصله مدت اين بيماريها و شروع ريزش مو معمولا" 3 ماه ميباشد ؛ مثلا" در خانمها حدود 3 ماه بعد از زايمان ريزش مو شروع ميشود که علتهاي زيادی براي آن وجود دارد از جمله : کم خوني ، وجود استرس زايمان ، بالا بودن هورمونهاي جنسي در طول حاملگي و غيره .
در اين افراد با بيماری خاص و ريزش مو با برطرف شدن و درمان بيماري زمينه اي ريزش مو نيز بر طرف ميگردد .
در واقع ريزش مو تنها يکى از عوارض جانبى ترشح هورمون هاى مردانه در کسانى است که از بدشانسى شان ژن خاصى را در سلولهاى بدنشان دارند. حدود 100 هزار تار مو جمجمه انسان را مى پوشاند.چيزى حدود 100 تار مو در روز مى ريزد و 100 تار موى جديد جاى آن را مى گيرد.به اين ترتيب تعداد تارهاى مو در کل ثابت مى ماند؛ اما هورمون تستوسترون مى تواند اين سيکل طبيعى را به هم بزند.تستوسترون همان هورمونى است که باعث رويش مو در صورت و بدن مى شود. مردانى که ژن خاصى دارند همين هورمون مى تواند در مورد سر دقيقا بعکس عمل کند، يعنى باعث ريزش موى سر شود، در حالى که به طور همزمان موهاى بيشترى در قسمتهاى ديگر بدن مثل گوش ، بينى و شانه ها رشد مى کنند.
شايع ترين دليل ريزش مو در زنان کمبودهاي غذايي است، زيرا معمولاً براي کاهش وزن خود رژيم هاي غير اصولي را به کار مي برند که نتيجه ي آن بروز اين مشکل است. همچنين کساني که مواد غذايي حيواني مصرف نمي کنند و به اصطلاح گياهخوار هستند، به دليل عدم اطلاع کافي در زمينه چگونگي مصرف غذاهاي گياهي، دچار کمبود پروتئين ، روي ، آهن ، اسيدهاي آمينه ي ضروري ، ويتامين هاي گروه B و ... مي گردند.

داروهاي مخصوص درمان ريزش مو
در زير منابع برخي از عناصر مهم و موثر در سلامت مو ذکر شده است :

پروتئين :

اساس و پايه ي نياز بافت هاي بدن مانند مو، ناخن ، پوست و ... مي باشد و در موادي مانند انواع گوشت مرغ ، ماهي و گوشت قرمز ، تخم مرغ ، لبنيات و حبوبات به ميزان فراوان وجود دارد. در مواد نشاسته اي مثل نان ، برنج ، ماکاروني و سبزي ها نيز به مقدار کمي وجود دارد. اسيدهاي آمينه اجزاي تشکيل دهنده پروتئين ها هستند که در مواد ذکر شده در بالا وجود دارند.

کلسيم و منيزيم :
گروه شير و لبنيات منابع غني کلسيم و منيزيم و نيز پروتئين هستند. اگر فردي دچار عدم تحمل لاکتوز ( قند موجود در شير ) باشد و از ساير مشتقات لبنياتي نيز براي تامين نيازهاي بدن خود استفاده نکند، بايد به طور روزانه مکمل کلسيم مصرف کند و مصرف ساير غذاهاي غني از پروتئين را نيز افزايش دهد.

ويتامين هاي گروه B:
يکي از راههاي درمان ريزش مو مصرف مواد مغذي حاوي ويتامين B زياد است که در گروه ويتامين هاي B ، ويتامين B6 و بيوتين اهميت خاصي دارند. بيوتين ويتاميني است که دربسياري از محصولات آرايشي به عنوان مکمل بهبود دهنده وضعيت مو اضافه مي شود، زيرا عارضه مشخص کمبود بيوتين، ريزش مو است. منابع غذايي غني از ويتامين B6 و بيوتين را برايتان ذکرمي کنم. منابع غني از B6 : جگر، موز ، دانه آفتابگردان، ماهي ، مرغ، جوانه گندم ، آلوي خشک ، گوشت ، غلات سبوس دار ، مخمر و زرده تخم مرغ و منابع غني بيوتين : جگر و گوشت مرغ، جوانه گندم، سبوس گندم، تخم مرغ و بادام زميني است . آنتي اکسيدان هاشامل ويتامين E ، ويتامين C ، بتاکاروتن پيش ساز ويتامين A که در سيب زميني شيرين، هويج ، اسفناج پخته، کدو حلوايي ، طالبي ، زرد آلو ، کلم بروکلي ، گريپ فروت قرمز وجود دارد ، روي و سلنيوم مي باشد. رژيم هاي غذايي نامناسب توام با سيگار کشيدن و آلودگي هوا باعث فعال شدن راديکال هاي آزاد و به خطر افتادن سلامت فرد مي شود. آنتي اکسيدان ها مولکول هايي هستند که مي توانند اثر راديکال هاي آزاد را خنثي کنند. همچنين باعث ساخته شدن موي جديد و استحکام آن مي شوند.
طبق نظر کارشناسان تغذيه مي توان گفت ويتامين ها به خصوص ويتامين هاي گروه B مانند بيوتين، اسيد فوليک ، پانتوتنيک اسيد و برخي املاح مانند روي، آهن، گوگرد، سيليس و مس اثرات مثبت زيادي بر روي مو دارند. آزمايش ها حاکي از آن است که مصرف بيوتين به صورت مکمل باعث تقويت و بهبود پوست به خصوص فوليکول هاي مو مي شود.
در ضمن در مورد کاهش مصرف نمک و اثر آن در توقف ريزش مو نظريه هايي ارائه شده است، اما در صحت اين نظريه ها ترديد وجود دارد . ولي در هر حال کاهش مصرف نمک براي سلامت عمومي بدن مفيد است.
دانشمندان ژاپني بر اساس تحقيقات خود معتقدند که وجود چربي زياد در رژيم غذايي مردان، مکانيسم طاسي را سرعت مي بخشد. به اين ترتيب که قسمتي از پوست سر آنزيمي به نام گاما- آلفا- رداکتاز توليد مي کند. اين آنزيم باعث تبديل هورمون تستوسترون به دي هيدروتستوسترون (DHT) مي شود که اين ترکيب باعث ريزش مو مي شود. غدد چربي مجاور هر فوليکول مو نيز اين آنزيم را توليد مي کنند. وجود چربي زياد در غذا باعث تحريک غدد چربي و افزايش فعاليت اين غدد براي توليد آنزيم نام برده مي شود.
بهترين توصيه اين است که غذاهاي مفيد و خوشمزه اما کم چرب مصرف نماييد. البته اين عمل باعث رويش موي جديد نمي شود، اما مي تواند از ريزش ساير موها جلوگيري کند. به طور کلي باعث سلامت جسم نيز مي شود.
همچنين مصرف مقداري مخمر همراه يک ليوان آب پرتقال در صبح بسيار سودمند مي باشد؛ زيرا مخمر منبع مناسبي از ويتامين هاي گروه B و املاح کمياب ( املاحي که بدن به ميزان خيلي کم به آن ها نياز دارد) و اسيدهاي آمينه است. به علاوه مصرف روغن ماهي و گردو که داراي اسيدهاي چرب اُمگا- 3 و تخمه آفتابگردان که داراي اسيدهاي چرب اُمگا-6 است ، مفيد مي باشد.
برخي از مردم براي تامين مواد مغذي مورد نياز خود تمايل دارند از قرص و دارو استفاده کنند و کمتر سراغ مواد غذايي مفيد مي روند. متخصصان تغذيه معتقدند که تنها 10 تا 20 درصد از مواد مغذي اين قرص ها جذب مي شوند و هنوز عوامل ناشناخته ي زيادي در غذاها وجود دارد که هنوز به شکل شيميايي در داروها ساخته نشده اند، در نتيجه قرص و دارو هرگز نمي تواند جانشين غذا شود و فقط در مواقع ضروري از مکمل هاي غذايي مي توان استفاده کرد.
بررسي ها نشان مي دهند که اسيدهاي چرب اُمگا- 3 و اُمگا-6 با سلامت مو در ارتباط هستند؛ زيرا اغلب مردم وقتي منابع اين نوع اسيدهاي چرب را کمتر مصرف مي کنند و يا اصلاً مصرف نمي کنند، دچار خشکي و شکنندگي مو ، خارش و شوره پوست سر و در نهايت ريزش مو مي شوند.

منابع اسيدهاي چرب اُمگا-3 و اُمگا-6
اسيدهاي چرب اُمگا-3 شامل آلفا- لينولنيک اسيد و ايکوزا پنتانوئيک اسيد (EPA) است در ماهي هاي آب سرد مانند ماهي سالمون و ساردين، روغن سويا و کانولا، جوانه گندم ، روغن گردو ، روغن تخم کتان يا پنبه و روغن ماهي يافت مي شود.
اسيدهاي چرب اُمگا-6 شامل اسيد لينولئيک و اُمگا- لينولئيک اسيد مي باشد و در روغن هاي غير اشباع گياهي مانند روغن ذرت، روغن کانولا، روغن سويا، روغن بادام زميني و روغن آفتابگردان يافت مي شوند.
كمبود آهن پس از پروتئين ، بيشترين علت ريزش مو است . كم خوني ناشي از فقر آهن بر روي تمام سلولهاي بدن از جمله فوليكول هاي مو تأثير مي گذارد و باعث وقفه در رشد موها و ريزش آنها مي شود . همچنين در افرادي كه دچار زخم معده و يا اثني عشر و يا خونريزي در هر جاي بدن هستند نيز ديده مي شود . بايد توجه داشت كه در بسياري از خانم هايي كه دچار ريزش شديد مو هستند ، كم خوني آهن ديده مي شود . بنابراين در چنين افرادي بايد آزمايشهاي لازم انجام و نسبت به درمان آن اقدام شود . براي درمان كم خوني آهن معمولاً مي توان از داروهاي حاوي آهن استفاده كرد ؛ اما مصرف غذاهاي آهن دار در درمان و بخصوص پيشگيري از اين مشكل بسيار مؤثر است .
غذاهايي چون گوشت قرمز، مرغ ، ماهي، جگر، تخم مرغ ، و حبوبات مثل عدس و لويبا ، و سبزي ها ، آهن فراواني دارند ولي متأسفانه آهن موجود در حبوبات و سبزي ها خوب جذب نمي شود . ميزان نياز روزانه به آهن در يك فرد بزرگسال 10 ميلي گرم است كه اين مقدار در دوران بارداري و شيردهي بيشتر مي شود . به همين جهت توصيه مي شود كه در نيمه دوم بارداري و همچنين زمان شيردهي آهن بيشتري استفاده شود .
دختران نوجوان نيز به علت اين كه در سنين رشد هستند نياز بيشتري به آهن دارند . در كشور ما دو عامل مهم در ايجاد فقر آهن عبارتند از مصرف چاي همراه غذا و مصرف نان هايي كه خمير آنها ور نيامده است. به همين جهت بهتر است چاي را يك ساعت پس از مصرف غذا نوشيد و از نان هايي كه خمير ور آمده دارند و بدون جوش شيرين پخت مي شوند استفاده كرد .
مرداني كه دچار ريزش موي سر نمي شوند، احتمالاً هورمون تستوسترون كمي دارند. هورمون مردانه تستوسترون داراي يك مشتقي بنام دي هيدروتستوسترون مي باشد كه باعث طاسي سر مي شود.
با افزايش سن، موي قسمت هاي جلو و وسط سر، نازك تر، روشن تر و كوتاه تر مي شوند تا جائيكه به سختي مي توان آنها را ديد.
محلول 2 درصد مونوكسيديل بنام (راگين)، جريان خون را به سمت موها افزايش داده و ريزش آنها را آهسته مي كند، اگر چه باعث رويش موي جديد نمي شود.
داروي ديگر اسپيرونولاكتون است كه جلوي عمل هورمون هاي مردانه را كه باعث ريزش مو مي شوند، مي گيرد ولي اگر اين دارو بصورت خوراكي مصرف شود باعث كاهش قدرت جنسي و عدم توانايي توليد مثل مي شود. اما اگر بصورت محلول2 درصد در الكل برروي پوست سرماليده شود، ريزش مو را كم مي كند.
وقتيكه محلول راگين به همراه محلول اسپيرونولاكتون به پوست سر ماليده شود، بوي نا مطبوعي ايجاد مي كند، در نتيجه نبايستي با هم مصرف شوند. براي جلوگيري از ايجاد اين بوي بد، مي توانيد محلول راگين را صبح ومحلول2 درصد اسپيرونولاكتون ( محلول در الكل اتيليك به همراه پروپيلن گليسول) را شب هنگام به پوست سرتان بماليد.
ولي اداره غذا و دارو مصرف محلول اسپيرونولاكتون را براي درمان ريزش مو يا حفظ سلامت موها مجاز نمي داند، در نتيجه در حال حاضر فقط ازمحلول مونوكسيديل ( راگين( براي درمان ريزش مو استفاده مي شود.

در حال حاضر در دنيا تنها 2 دارو هستند كه تحت تائيد سازمان FDA آمريكا قرار گرفته اند و پزشكان مجاز به استفادة از آنها مي باشد كه عبارتند از :
Minoxidil يا مينوكسيديل يا Rogaine

مينوكسيديل اصالتا يك داروي كاهش دهنده فشار خون مي باشد و هنوز محققين علت تاثير اين دارو را در جلوگيري از ريزش مو نيافته اند. دارو به صورت محلول هاي 2% و 5% در داروخانه ها موجود مي باشند. براي آقايان معمولا مينوكسيديل 5% و براي خانمها نوع 2% آن تجويز مي شود. استفاده از آن بصورت هر روز يك يا دوبار و هربار 20 قطره بصورت مالش روي پوست سر قبل از خواب مي باشد. 3 تا 4 ماه پس از استفاده از دارو ، ابتداء ريزش موي سر افزايش پيدا كرده و بعد از 6 ماه ، ريزش كاهش يافته و بعد از 9 ماه ، بيمار مي تواند اثرات درماني اين دارو را مشاهده كند. بسيار بيماراني هستند كه 2-3 ماه پس از مصرف از ادامه آن خودداري كرده و دليل آنرا عدم اثر دارو در جلوگيري از ريزش مو ذكر مي كنند و هم چنين ذكر مي كنند كه با استفاده از اين دارو ريزش موي سرشان زيادتر هم شده است. اين دقيقا درست است ولي چون بيمار روند اثر دارو در دراز مدت را نمي داند و احتمالا پزشكي كه اين دارو را براي ايشان تجويز كرده ، اطلاعات لازم را در مورد نوع اثر دارو به ايشان متذكر نشده است ، بيمار از ادامة مصرف آن امتناع مي ورزد.
بايد بدانيم كه با مصرف مينو كسيديل 5% پس از يكسال :
در2/2% از بيماران ، افزايش قابل توجه رشد و قطع ريزش مو را شاهد هستيم ، در 4/37% موارد ، رشد متوسط مو همراه با قطع ريزش مو ، در 3/22% موارد، قطع ريزش موي سر و افزايش اندك رشد مو و در 7/31% موارد ، هيچ نوع تغييري را در بيماران مشاهده نمي كنيم و در 5% موارد ، حتي شاهد افزايش شدت ريزش مو هستيم.
هم چنين با مصرف مينوكسيديل 2% پس از يكسال :
در 8/2% از بيماران افزايش قابل توجه رشد مو و قطع ريزش مو را شاهد هستيم ، در 7/19% موارد، رشد متوسط مو همراه با قطع ريزش مو ، در 1/21% موارد ، قطع ريزش موي سر و افزايش اندك رشد مو ودر 50% موارد ، هيچ نوع تغييري را در بيماران مشاهده نمي كنيم و در 8/2% موارد ، حتي شاهد افزايش شدت ريزش موي سر هستيم.
از عوارض شايع استفاده از مينوكسيديل ، كاهش ناگهاني فشار خون ، سوزش و التهاب و برافروختگي پوست موي سر ، ايجاد پوست براق و چرمي ، طپش قلب و ايجاد موهاي زائد مي باشد.
نبايستي از اين مهم غافل ماند بيماراني كه مصرف مينوكسيديل را بصورت ناگهاني تا قبل از 9 ماه ترك مي كنند ، شاهد ريزش بسيار زياد موي سر و نتيجه عكس مي باشند و اين مسئله براي ايشان تاسف بار است. بيماران جهت قطع دارو بايستي با پزشك مشورت نمايند.

Propecia يا پروپشيا يا Finasteride
مصرف اين دارو به صورت خوراكي بوده و طرز مصرف آن يك قرص يك ميلي گرمي هر شب قبل از خواب مي باشد. انواع ايراني ، هندي و آمركائي آن در بازار موجود مي باشد.
Propecia از تبديل تستسترون به دي هيدرو تستسترون ، عامل اصلي ريزش موي سر ، جلوگيري مي كند . بايستي دانست كه نتايج حاصله از مصرف پروپشيا در طولاني مدت خود را نمايان مي سازد و اينكه بسياري از بيماران تصور مي كنند پس از 2 3 ماه مصرف ، ريزش موي سر آنها كنترل مي شود ، غلط است.
مصرف اين دارو بدليل خوراكي بودن آن از مينوكسيديل براي بيمار راحت تر است ولي در 8/1% موارد يعني تقريبا 2 نفر از 100 نفر مصرف كنندگان اين دارو، ممكن است چند هفته پس از مصرف آن دچار اختلال جنسي شوند كه 48 ساعت پس از قطع مصرف دارو، اين عارضه مرتفع مي گردد.
بايستي دانست كه با مصرف پروپشيا ، در عرض يكسال :
در 51% موارد ، ريزش موي سر قطع مي شود ولي هيچ گونه افزايش رشد مو را شاهد نخواهيم بود. در 30% موارد علاوه بر قطع ريزش موي سر ، افزايش ناچيز در رشد مو ، در 16% موارد افزايش متوسط رشد و تنها در 2% موارد علاوه بر قطع ريزش موي سر ، افزايش قابل توجه رشد مو را شاهد هستيم.
لازم است بدانيد كه تنها برخي از موارد ريزش مو مربوط به تغذيه مي شود و در بيشتر افراد ريزش موها ربطي به نوع تغذيه ندارد و تغيير در عادات غذايي باعث به صورت كامل جلوگيري از ريزش مو نمي شود.
دراين مبحث راه هاي جراحي بيان نشده است.

برخي از آلياژهاي طلا حساسيت زا مي باشند.علائم حساسیت طلا ، خارش ، التهاب پوست و حتی زگیل های خیلی کوچک است . افراد مبتلا به این نوع حساسیت خیلی کم هستند . محققان اطلاعاتی در خصوص واکنش های حساسیتی به جواهرات جمع آوری کرده اند و ارقام به دست آمده را مورد بررسی قرار داده اند براساس این اطلاعات مشخصه حساسیت به طلا سبب بروز خارش زیر حلقه بوده است . پوست ملتهب می شود و زگیل های کوچکی بر روی آن ظاهر می شوند . پزشکان به هنگام بروز این علایم بیشتر به حساسیت به نیکل و کروم فکر می کردند و اصلا توجهی نمی کردند که طلا هم می تواند محرکی باشد . این حساسیت با استفاده از هر نوع جواهری بروز می کند . مبتلایان خودشان به وجود این حساسیت پی می برند . اما تعداد این افراد بسیار کم است .

جواهرات نيز مي توانند مانند بسياري از عوامل محيطي ديگر در انسان حساسيت ايجاد کنند. بسياري از ما به تجربه دريافته ايم که استفاده از برخي از زيورآلات بدلي در خود يا اطرافيانمان باعث بروز واکنش هاي حساسيتي مي شوند. بيشترين عامل ايجاد اين واکنش ها مربوط به عنصر "نيکل" مي شود.

نيکل "Ni" شايعترين عامل موجود در زيورآلات است که نوعي حساسيت پوستي موسوم به "درماتيت تماسي" به بار مي آورد. اين نوع حساسيت به علت استفاده بيشتر زنان از زيورآلات در آنها شايعتر از مردان است. املاح مختلف نيکل همچون کلريد، سولفات و اکسيدنيکل باعث بروز حساسيت مي شوند.

تست خاصي براي يافتن عامل مسبب حساسيت پوستي وجود دارد که به "تست پچ" معروف است و در آن مواد مختلفي که ممکن است عامل بروز حساسيت پوستي باشند، با پوست تماس داده مي شوند تا عامل احتمالي شناسايي شود. جالب است بدانيد که 15 تا 30% موارد مثبت اين تست مربوط به عنصر "نيکل" مي باشد! در دانمارک 11.1% زنان و 2.2% مردان و در شمال نروژ 27.5% زنان و 5.1% مردان به اين عنصر حساسيت داشته اند.

حساسيت به نيکل در 14.8% کساني که گوش خود را سوراخ کرده اند و 1.4% آنهايي که گوش خود را سوراخ نکرده اند ديده مي شود. البته اين حساسيت در همه جاي دنيا در زنان بيشتر ديده نمي شود و مثلاً در نيجريه و ژاپن زن و مرد به يک ميزان به نيکل حساس هستند و در کويت اين نوع حساسيت در مردان بيشتر است. 27% آرايشگرها به نيکل حساسند.

نيکل غير از زيورآلات در سکه ها، نوعي زيور موسوم به نقره آلماني، دکمه ها و زيپ هاي البسه، کليدها و جاکليدي ها، قيچي ها، سنجاق ها و گيره ها، برخي قطعات موبايل، مواد استفاده شده در تاتوها، وسايل جراحي و ارتوپدي، مواد آرايشي، برخي فرآورده هاي آرايش چشم، شوينده ها و صابون ها نيز وجود دارد و برخي خوراکي ها نيز حاوي نيکل هستند.

در استيل ضدزنگ مورد استفاده در قاشق ها و چنگال ها نيز نيکل اندکي وجود دارد که با تماس يافتن با اسيد ميوه غذاها آزاد مي شود و وارد بدن مي شود.

غالباً طلا به عنوان زيوري شناخته مي شود که بسيار به ندرت حساسيت ايجاد مي کند؛ ولي واقعيت اين است که احتمال حساسيت زا بودن طلا آنچنان هم دور از ذهن نيست و در يک بررسي در سوئد مشخص شده که 8.6% موارد مثبت "تست پچ" مربوط به طلا است. اين نوع حساسيت به شکل ايجاد دانه هايي گنبدي شکل يا جوش مانند در محل تماس با طلا (مثل نرمه گوش) ظاهر مي شود. کبالت، مس ، پلاتينيوم(پلاتين)، روديوم، اينديوم و ايريديوم همگي جزو عناصر موجود در زيورآلات هستند و بالقوه حساسيت زا مي باشند. همچنين عنصر پالاديوم موجود در طلاي سفيد نيز جزو مواد حساسيت آور شايع محسوب مي شود. گفتن اين مطالب بدين معنا نيست که مردم از استفاده از جواهرات و زيورآلات دست بردارند، بلکه هدف آگاهي دادن در مورد خطرات بالقوه ي استفاده از اين وسايل در افراد حساس مي باشد و توصيه مي گردد که در مواردي که خارش، دانه هاي برآمده يا پوسته پوسته شدن مناطقي از پوست که در تماس با زيورآلات مشاهده مي شود؛ به فکر احتمال حساسيت به اين عناصر باشيد و از پوشيدن اين نوع جواهرات خودداري کرده و با پزشک متخصص پوست مشورت کنيد.

چه ورزشي براي زانو درد خوب است؟

زانو درد را مي‌توان به جرات شايع‌ترين درد مفصلي ناميد. در كشور ما بخصوص كمتر كسي است كه از ميانسالي گذشته باشد و زانودرد نداشته باشد. براي بسياري از كساني كه زانو درد دارند ورزش توصيه مي‌شود. اما چه ورزش‌هايي براي زانوهاي خراب مفيد است.

خوب‌ها

شنا كردن اولين گزينه پزشكان است. شنا به‌جز شناي كرال پشت، براي زانوها بسيار مفيد است. علاوه بر شنا مي‌‌توان در قسمت كم عمق استخر قرار گرفته و به مدت 15 دقيقه در مسير عرض استخر راه رفت. اين كار موجب مي‌‌شود بدون وارد آمدن فشار بر مفصل زانوي مبتلا به آرتروز، عضلات اطراف زانو تقويت شود تا وزن اندام‌هاي فوقاني به زانو وارد نيايد. البته امكان اين ورزش هميشه مهيا نيست. دومين گزينه پياده‌روي است. پياده‌روي فشار زيادي بر زانوها وارد نمي‌كند. پياده‌روي سريع، اگر قبلا آسيبي در زانوهايتان نداشته‌ايد، مشكلي ندارد. اما به زانوهاي معيوب آسيب مي‌رساند. دوچرخه‌سواري نيز بر روي زانوها فشار زيادي وارد نمي‌كند. به‌طور كلي هرگونه فعاليتي كه فشار كمي بر زانوها وارد كند و يا فعاليت‌هايي كه در آنها شما مجبور نيستيد به‌سرعت تغيير جهت بدهيد، براي زانوها مشكل‌ساز نيستند.

بدها

هر ورزشي كه مستلزم خم‌كردن شديد زانوها باشد مي‌تواند به زانو صدمه بزند. اگر خم كردن به‌همراه بلندكردن وزنه باشند، فشار مضاعفي به زانوها وارد مي‌كند و مي‌تواند به زانو آسيب برساند.

با اين تعريف فعاليت‌هاي ورزشي كه در آنها خم مي‌شويد يا مي‌پريد، مثل بسكتبال و فوتبال براي زانوها مضرند. ورزش‌هايي كه در آن حركت‌هاي خم‌شدن زانوها و فرودآمدن روي پاها به دفعات زياد انجام مي‌شود نيز براي زانوها مضر هستند، تنيس، بدمينتون و فوتبال از اين دسته ورزش‌ها محسوب مي‌شوند. طناب‌زدن جزء موارد استثنايي است كه به رغم پريدن آسيبي به زانو وارد نمي‌كند.

ورزش‌هايي كه در آنها فرد مي‌پرد، فرود مي‌آيد يا در حال دويدن به‌طور ناگهاني تغيير مسير مي‌دهد، فشار خيلي زيادي  روي زانوها وارد مي‌كند كه ممكن است منجر به آسيب‌ به رباط‌هاي زانو و به‌خصوص رباط صليبي قدامي شوند. حتي مقادير كم اين فعاليت‌هاي ورزشي نيز مي‌توانند باعث آسيب به غضروف  يا منيسك‌هاي زانو كه از غضروف آن محافظت مي‌كنند، بشود. توجه داشته باشيد ورزشكاران حرفه‌اي با گذراندن دوران بدن سازي و تقويت عضلات پا احتمال آسيب ديدگي را كاهش مي‌دهند ضمن اين‌كه قبل از شروع ورزش نيز بدن خود را بطور اصولي و مناسب گرم مي‌كنند، براي همين است كه ميزان آسيب در آنها كمتر است، ورزشكاران آماتوريست كه مثلا فوتبال بازي مي‌كنند.

ورزش اختصاصي
با چند ورزش مي‌‌توان عضلات زانو را به طور اختصاصي تقويت كرد. يكي از اين ورزش‌ها، اين است كه روي زمين بنشينند و پاي خود را دراز كنند و به حالتي قرار گيرند كه به مفصل‌‌شان فشاري وارد نيايد. سپس به حالت در جا عضله جلوي ران خود را منقبض كنند و تا 10 شماره به همين حالت نگه دارند. مي‌‌توان براي مثال، صبح سه بار، ظهر سه بار و شب هم سه بار اين كار را انجام دهيد. البته در روزهاي ابتدايي بهتر است زياد به اندام‌هاي‌شان فشار وارد نياوريد و به تدريج و به صورت هفته‌اي يك بار، شدت يا مدت تمرين را به مقدار 10 تا 20 درصد افزايش دهيد. اين نوع ورزش براي عضله چهار سر ران يا جلوي ران است. براي پشت ران هم مي‌‌توان عضله پشت ران را منقبض كرد و به طور مشابه با تعداد و مدت گفته شده عمل كرد.